۱۵اکتبر ۲۰۲۵ – پژوهشی به سرپرستی شائو-دونگ ژو و همکارانش از مرکز تحقیقاتMASLD در دانشگاه علوم پزشکی ونژو چین، بینش های مهمی درباره ی تأثیر کنترل قند خون بر پیامدهای سلامت کبد در بیماران مبتلا به بیماری کبد چرب مرتبط با اختلالات متابولیک(MASLD) ارائه کرده است.
این مطالعه داده های ۷۵۴۳ بیمار مبتلا به MASLD را که در گروه VCTE-Prognosis شرکت داشتند، تحلیل کرد. این بیماران در طول میانگین پیگیری ۴.۱ ساله، تحت ارزیابی های دوره ای با الاستوگرافی گذرا کنترل شده با ارتعاش (VCTE) و اندازه گیری های هموگلوبینA1c قرار گرفتند. از میان آن ها، ۴۰۹۰ نفر مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند که به طور مساوی بین گروه کنترل خوب(HbA1c کمتر از ۷ درصد) و کنترل ضعیف(HbA1c برابر یا بیشتر از ۷ درصد) تقسیم شدند، و ۳۴۵۳ نفر فاقد دیابت نوع ۲ بودند.
یافته های مهم این مطالعه به شرح زیر است:
· بیماران MASLD مبتلا به دیابت نوع ۲، نسبت به افراد فاقد دیابت، ۵۰ درصد بیشتر در معرض پیشرفت سفتی کبد بودند(HR=۱.۵۰).
· دیابت نوع ۲ در بیماران MASLD با افزایش دو برابری خطر بروز رویدادهای مرتبط با کبد مانند سیروز، نارسایی کبدی یا سرطان سلولهای کبدی همراه بود(HR=۲.۰۳).
· در میان بیماران MASLD مبتلا به دیابت نوع ۲، آن هایی که کنترل بلند مدت خوبی بر قند خون داشتند، نسبت به افراد با کنترل ضعیف، روند کندتری در پیشرفت سفتی کبد نشان دادند(HR=۱.۵۲).
· کنترل قند خون تأثیر قابل توجهی بر بازگشت سفتی کبد نداشت.
· همچنین کنترل قند خون بر بروز رویدادهای مرتبط با کبد تأثیری نداشت، که نشان می دهد مدیریت بهینه قند خون ممکن است روند بیماری را کُند نماید اما قادر به بازگرداندن آسیب های تثبیت شده نیست.
پژوهشگران اظهار داشتند: «یافته های ما بر نقش حیاتی حفظ کنترل مطلوب قند خون در بیمارانMASLD مبتلا به دیابت نوع ۲ تأکید دارد. مدیریت مؤثر دیابت می تواند به کُند شدن پیشرفت سفتی کبد کمک کرده و احتمال بروز عوارض بلندمدت را کاهش دهد، حتی اگر نتواند آسیب های کبدی را به طور کامل معکوس کند یا از بروز رویدادهای کبدی جلوگیری نماید».
روش شناسی این مطالعه از میانگین وزنی HbA1c در طول زمان استفاده کرد تا هم شدت و هم مدت مواجهه با قند خون را در نظر بگیرد و ارزیابی جامع تری از کنترل بلندمدت گلوکز ارائه دهد. تحلیل های Kaplan–Meier و مدل های خطرات نسبی Cox، اعتبار یافته ها را تأیید کردند و نتایج در تحلیل های حساسیت مختلف پایدار باقی ماندند.
با توجه به شیوع روزافزون MASLD و هم پوشانی آن با دیابت نوع ۲در سراسر جهان، نویسندگان پیشنهاد کردند که شناسایی زودهنگام و مدیریت دقیق دیابت در بیمارانMASLD می تواند راهبردی کلیدی برای کاهش پیشرفت بیماری باشد. آن ها همچنین خواستار انجام مطالعات آینده نگر بیشتر برای بررسی مداخلاتی هستند که ممکن است از بروز عوارض کبدی جلوگیری کرده و پیامدهای بلندمدت را در این جمعیت پرخطر بهبود بخشند.
در پایان، نویسندگان نتیجه گیری کردند: «این مطالعه نشان داد که دیابت نوع ۲به طور قابل توجهی روند پیشرفت سفتی کبد و پیامدهای مرتبط با کبد را در MASLD وخیم تر می کند. اگرچه کنترل مطلوب قند خون می تواند این روند را کُند نماید، اما به نظر نمی رسد که بر بازگشت آسیب یا بروز رویدادهای کبدی تأثیرگذار باشد، و این موضوع اهمیت مدیریت زودهنگام و پایش مستمر را در این بیماران برجسته می سازد».
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/better-blood-sugar-control-may-slow-liver-stiffness-progression-in-masld-study-finds-156788